از آن كه كمتر از كر باشد يخ نكرد هر گاه نجاست بان بر خورد نجس مىشود هر چه از يخ كم كم آب شود نيز نجس مىشود چنانچه هر گاه برف بسيارى باشد ومقدارى از آن كه كمتر از كر باشد آب شود آن هم بملاقات نجاسة نجس مىشود پس يخ وبرف هر چه زياد باشد حكم مادة ندارد ( مسألة 6 ) هر گاه در آبى شك شود كه به قدر كر است يا نه اگر حالت سابقه أو معلوم است حكم آن حالت بر أو جارى است والا در حكم قليل است بنابر أحوط واگر چه أقوى عدم تنجس آن است بملاقات بلى جارى نمىشود بر أو حكم كر پس پاك نمىكند آن چيزى را كه در تطهير محتاج است به ريختن كر بر أو وحكم نمىشود به طهارت متنجسى كه در آن شسته شود ( مسألة 7 ) أبى كه در سابق قليل بوده وبعد كثير شده وملاقاة با نجاست هم كرده ومعلوم نيست كه ملاقاة پيش بوده يا كريت اگر تاريخ هر دو مجهول است يا تاريخ كريت معلوم باشد حكم به طهارت آن مىشود واگر چه أحوط اجتناب است واگر تاريخ ملاقاة معلوم باشد حكم به نجاست مىشود واما آبى كه در سابق كر بوده وبعد قليل شده وملاقاة با نجاست هم كرده در صورت جهل به تاريخ هر دو يا علم به تاريخ ملاقاة نيز محكوم بطهارتست واحتياط پيش هم در آن جارى است واگر تاريخ قلت معلوم باشد محكوم به نجاست است ( مسألة 8 ) هر گاه نجاستى در كر ديد وندانست كه نجاست پيش از كريت در آن واقع شده يا بعد حكم مىشود به طهارت آن مكر در وقتي كه بداند تاريخ وقوع را ( مسألة 9 ) اگر كريت وملاقاة با نجس در آن واحد حاصل شود آن آب پاك است واگر چه أحوط اجتناب است ( مسألة 10 ) هر گاه دو آب باشد يكى كر وديگر قليل ومعلوم نيست كه كدام يك از آن دو كر است پس از نجاستى واقع شده در يكى معين يا غير معين از آن دو حكم به نجاست نمىشود واگر چه أحوط در صورت تعين اجتناب است ( مسألة 11 ) هر گاه دو آب باشد كه يكى معين از آن نجس باشد ونجاست ملاقاة كند به يكى غير معين از آن دو آب حكم نمىشود به نجاست آب طاهر از آن ( مسألة 12 ) هر گاه آب كرى باشد مشكوك كه آيا مطلق است يا مضاف ونجاست بان ملاقاة كند حكم نمىشود به نجاست آن واگر دو كر باشد يكى مطلق وديگر مضاف وبدانيم كه نجاست به يكى غير معين از آن دو برخورده حكم مىشود به طهارت هر دو ( مسألة 13 ) آب قليل نجس را هر گاه آب طاهر يا نجس بران داخل كنند تا به حد كر برسد نجس است بنابر أقوى [ فصل چهارم ] در بيان حكم آب باران است آب باران در حال باريدن مثل